جهانگیر کوثری تهیه کننده سینمادرمورد کیفیت برگزاری جشنواره جهانی فیلم فجر گفت: جشنواره جهانی فیلم فجر یکی از پدیده های بزرگ سینمایی ایران بود که باعث رشد سینما و پیدایش کارگردان های جوان بعد از انقلاب شد و جایگاه سینما را بالا برد. من معتقد هستم زمانی که جشنواره جهانی فیلم فجر با جشنواره ملی فیلم فجر ادغام بود، سنخیت و تعادل داشت که با جدا شدن از هم کارآیی و هدف خود را از دست دادند.

وی در این مورد ادامه داد: زمانی که این دو جشنواره با هم ادغام بودند میهمانان، بازیگران، کارگردانان،  و منتقدان بزرگ خارجی به ایران می آمدند تا فیلم ها را ببیند. به بهانه حضور در جشنواره بین المللی فیلم فجر این فرصت مهیا بود تا آنان فیلم های جشنواره ملی فیلم فجر را هم ببینند. زمانی که آنان فیلم های داخلی ما را می دیدند آنها را برای جشنواره های بین المللی دعوت می کردند، همین عامل باعث شد که افرادی مثل عباس کیارستمی، رخشان بنی اعتماد، مجید مجیدی، جعفر پناهی و… در جشنواره های بین المللی حضور پیدا کرده و افتخار آفرینی کنند.

جهانگیری با تاکید بر اینکه مخالف سرسخت ادغام دو جشنواره بوده و هست، بیان داشت: از همان سال های اول به شدت مخالف جدایی این دو جشنواره بودم و هنوز هم معتقد هستم این دو جدا از هم هیچ کارآیی ندارند. مراوده و ارتباطی که ما از این طریق در گذشته با کشورهای جهان داشتیم باعث شد جایزه های بزرگ جهان مثل اسکار را بگیریم. تمام این موفقیت ها به دلیل برنامه ریزی و معماری درست افرادی بود که سینما را می شناختند.

این تهیه کننده با اشاره به اینکه جشنواره جهانی فیلم فجر امسال هیچ خاصیت و فایده ای نداشت، گفت: با اینکه عوامل جشنواره زمان گذاشتند و زحمت بسیاری کشیدند اما این جشنواره عملا هیچ چیز تازه ای نداشت، فقط یک عده آمدند فیلم خودشان را دیدند و رفتند. قبل از ادغام دو جشنواره افراد از خارج می آمدند تا ببینند کیارستمی، جعفر پناهی، مجید مجیدی و.. چه کاری انجام داده اند؟ این افراد از فیلم های ما برای حضور در جشنواره های کشورهای خودشان دعوت می کردند و انصافا هم برنده می شدیم و جوایز متعددی می گرفتیم. در سالهای اول ما شاهد حضور ۲۰ منتقد بزرگ از جهان در جشنواره بودیم، اما الان چند منتقد بزرگ به جشنواره آمدند؟ من شخصا هیچ خاصیتی در جشنواره جهانی فیلم فجر نمی بینم.

جهانگیر کوثری معتقد است اکران کردن فیلم های خارجی در جشنواره جهانی فیلم فجر به نوعی کلاه گذاشتن سر مردم است. او در همین باره توضیح می دهد: فیلم های خارجی زمانی که در ایران اکران می شوند کاملا تحت نظارت قرار می گیرند و سانسور می شوند. جشنواره ما فیلمی را سانسور می کند و به مردم نشان می دهد که آنها می توانند همان فیلم را بدون هیچ سانسوری در ماهواره ببینند. این کار از نظر من فقط کلاه گذاشتن سر مردم است.