خانه هنری بیوگرافی ویتوریو دسیکا ؛ فیلم ساز ماندگار سبک نئورئالیسم

بیوگرافی ویتوریو دسیکا ؛ فیلم ساز ماندگار سبک نئورئالیسم

بیوگرافی ویتوریو دسیکا
بیوگرافی ویتوریو دسیکا

بیوگرافی ویتوریو دسیکا کارگردان ، بازیگر و پیشگام سینمای ایتالیا

ویتوریو دسیکا بازیگری مشهور و کارگردانی توانا است که در تاریخ ۷ جولای ۱۹۰۱ میلادی دیده به جهان گشود و به عنوان کارگردان فیلم سینمایی «دزد دوچرخه» شناخته می شود. وی فعالیت هنری خود را از دوران کودکی با بازیگری در سینما آغاز کرد و در ادامه به کارگردانی روی آورد. ویتوریو دسیکا در طول مدت زندگی هنری خود ۳۰ فیلم را کارگردانی کرد و در بیش از ۵۰ فیلم بازی کرد و نهایتاً عنوان بهترین ژانر ملودرام و کمدی ایتالیا در دهه ۳۰ و ۴۰ میلادی را به خود اختصاص داد.

دسیکا در فیلمهای زیادی بازی کرد اما با بازی در فیلم سینمایی «مرد ها چه رذل هایی» ساخته کامرینی به عنوان بزرگترین ستاره فیلم های کمدی و عاشقانه ایتالیایی معرفی شد. وی در امر خوانندگی نیز فعالیت می کرد و به موسیقی علاقه زیادی داشت و در بیشتر فیلم هایی که بازی می کرد از این ویژگی خود بهره می جست.

سینمای نئورئالیسم شاهکار “چارمیو”

ویتوریو دسیکا به «چارمیو» نیز شهرت داشت که این عنوان در ایتالیا به دسته ای از هنرمندان اطلاق می شد که در زمینه کاری خود از نوعی جذابیت و توانایی بالای هنری برخوردار بودند . ساخت فیلم سینمایی «بچه ها نگاهمان میکنند» در سال ۱۹۴۳ ، نخستین گام دسیکا برای ورود به عرصه نئورئالیسم محسوب می شد که توجه سینماگران به این ژانر باعث شد تا سینمای ایتالیا در صدر سینمای آن دوره از جهان قرار بگیرد.

دسیکا از پدیدآورندگان سینمای نئورئالیسم محسوب می شود و همزمان با روسلینی به عنوان برجسته ترین کارگردان این جنبش، فعالیت خود را در این عرصه آغاز کرد؛ او در دومین دوره فعالیت سینمایی خود که سالهای ۱۹۴۶ تا ۱۹۵۲ را دربر می گیرد ، به ساخت فیلم های سینمایی «واکسی» ، «دزد دوچرخه» ، «معجزه در میلان» و «امبرتو دی» اقدام کرد که در این میان دزد دوچرخه مشهورترین و در عین حال جهانی ترین اثر وی محسوب می شود.

همچنین نخستین تجربه همکاری دسیکا با «چزاره زاویتینی» با عنوان فیلم نامه نویس بود که باعث شد بعدها در بیشتر آثارش با زاویتینی همکاری داشته باشد.

خلاصه داستان «دزد دوچرخه» دسیکا

فیلم دزدان دوچرخه ویتوریو دسیکا
فیلم دزدان دوچرخه ویتوریو دسیکا

دزد دوچرخه که در سال ۱۹۴۸ ساخته شد، داستان زندگی مردی متاهل را بیان می کند که در دوران رکود شدید اقتصادی ایتالیا و فقر عمومی جامعه، اقدام به خرید یک دوچرخه برای کار و معاش خانواده می کند اما پس از مدتی دوچرخه اش را می دزدند؛ این مرد همراه با پسر جوانش به دنبال دوچرخه می گردند و تا پایان داستان هم موفق به پیدا کردن آن نمی شوند.

دسیکا در آثار خود با بورژوازی به شدت مخالفت می کرد و همواره به طبقه کارگر و کم درآمد جامعه توجه ویژه نشان می داد (فیلم هایی که در ژانر نئورئالیسم ساخته ، مهمترین موید این مطلب است) اما در بسیاری از آثار خود نوعی ظرافت بورژوازی را به کار می گرفت .

سرانجام ویتوریو دسیکا در پایان عمر دچار افسردگی و ترس از تنهایی شد و در سال ۱۹۷۴ در اوج شهرت چشم از جهان فرو بست.

نقد و بازیگران فیلم دزدان دوچرخه ویتوریو دسیکا
نقد و بازیگران فیلم دزدان دوچرخه ویتوریو دسیکا

«دزد دوچرخه» معروف ترین فیلم سینمایی ویتوریو دسیکا

فیلم دزد دوچرخه به عنوان شاهکار رسمی تثبیت شده و کمی شگفت انگیز بعد از سالها هنوز زنده و تازه است .

نحوه بازگویی داستان فیلم شباهت زیادی به اجرای نمایش های درام دارد به طوری که هنگام اکران به این فیلم لقب افسانه مارکسیستی را داده اند که شخصیت “ریچی” در فیلم «دزدان دوچرخه» نماد فقر و بیکاری است؛ از سکانس های چالش برانگیز فیلم می توان به سکانس رستوران اشاره کرد که در آن تضاد فقر ریچی در خرید غذا در برابر خانواده ثروتمندی که در رستوران مشغول غذا خوردن هستند به زیبایی به تصویر کشیده می شود.

فیلم «دزد دوچرخه» عنوان اولیه ای بود که پس از مدتی با عنوان «دزدان دوچرخه» معروف شد تا اشاره ای به رئالیسم اجتماعی ، فقر ، یاس و ناامیدی دوران پس از جنگ داشته باشد. داستان این فیلم پویا و غیر قابل حدس است. نئورئالیست ها معتقدند که تصویربرداری این فیلم خارج از استودیو و در فضاهای طبیعی بوده که با نور های طبیعی و لوکیشن های واقعی شهر ، جوی عالی را برای القای واقعی بودن عناصر به کارگرفته است.

«دزد دوچرخه» شاهکاری با بازی نابازیگران

همچنین استفاده از هنر پیشه های غیرحرفه ای نیز برای واقعی جلوه دادن داستان از ویژگی های بارز این فیلم است. دزدان دوچرخه اثری قابل ستایش است که مشکلات عصر خود چون بیکاری ، فقر و افسردگی را به زیبایی به نمایش در می آورد و تاثیر گذاری این فیلم نه تنها بر آثار دوران خود بلکه تا بعدها نیز دیده می شود. به عنوان مثال می توان گفت که در سینمای ایران کمتر کسی است که فیلم “بچه های آسمان” را ببیند و یاد دزدان دوچرخه دسیکا نیفتد؛ مخصوصاً زمانی که پدر به وسیله دوچرخه پسر را به مناطق پولدار نشین شهر می برد.

نگاهی که در مورد دزدان دوچرخه بسیار مهم است این است که دسیکا از بازیگران مبتدی استفاده کرده و نقش اول مردش را به یک کارگری که پسرش را برای تست بازی آورده بود داد و نقش اول زن را به خبرنگاری که در انتخاب بازیگر نقش برونو با او مصاحبه کرده بود ، داد. البته نقش برونو و آنتونیو را فقط به خاطر راه رفتنشان به آنها داد.

این فیلم به عنوان ششمین فیلم برتر تاریخ سینما که در آخرین نظر سنجی کارگردانان در سال ۲۰۰۲ برگزار شد، انتخاب گردید و مجله معتبر سینمایی «سایت اند ساوند» در سال ۱۹۵۲ ، دزدان دو چرخه ی ویتوریو دسیکا را به عنوان بهترین فیلم تاریخ سینما انتخاب کرد و انجمن بریتانیا آن را در فهرست ۱۰ فیلمی که تا پیش از سن ۱۴ سالگی باید دید قرار داد.

 

نسل خورشید / اعظم علی پور

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

2 × 2 =