خانه هنری امیرو دونده الفبا ؛ خلاصه و تحلیل فیلم دونده از امیر نادری

امیرو دونده الفبا ؛ خلاصه و تحلیل فیلم دونده از امیر نادری

تحلیل فیلم دونده امیر نادریتحلیل فیلم دونده امیر نادری

رویای پرواز با الفبا ؛ خلاصه و تحلیل فیلم دونده

فیلم دونده به کارگردانی امیر نادری و محصول ۱۳۶۳ است. این فیلم بعد از سال ۱۳۵۷ یکی از بهترین فیلم هایی بود که توجه جهان را به سینمای ایران جلب کرد.

فیلم دونده داستان پسر نوجوانی به نام “امیرو” است که آرزوی رفتن به آن سوی خلیج فارس را دارد. امیرو بطری های خالی و قوطی و چیزهایی از این دست را از بین زباله ها جمع می کرد و می فروخت و کفش های خارجیان مقیم آبادان را واکس می زد تا گذران زندگی کند و در این بین کم کم کلاس درس شبانه می رفت تا الفبا را یاد بگیرد.

تحلیل فیلم : در ابتدای فیلم لایه های تعلیقی وجود دارد و کسانی که مخاطب فیلم هستند با شخصیت اصلی و محوری فیلم آشنا می شوند و دائماً این فکر در ذهنشان است که این کارهایی که این پسر انجام می دهد برای چیست؟

در فیلم دونده کارگردان به خوبی توانسته است که شخصیت اصلی فیلم را با قدرت نشان دهد و همینطور منطقه جغرافیایی را با یخ و گرمی هوا و شیشه های مشروب خارجی نشان دهد.

امیرو چون بی سرپرست است خودش خرج زندگی اش را در می آورد؛ در نتیجه به بطری جمع کنی ، یخ فروشی و واکس زدن می پردازد و چون به خارج رفتن علاقه زیادی دارد ، همیشه مجلات خارجی را نگاه می کند.

این فیلم ذهنیات و اسطوره های یک شخصیت را روایت می کند.

در این فیلم امیرو به خاطر این می دود که بداند تا کجا توانش را دارد که بدود چرا که او یک نوجوان تنهاست که حتی کسی را ندارد که او را ثبت نام کند!! کارگردان توانسته است که عشق ، رهایی و آزاد بودن شخصیت را با عشق پرواز و دویدن به تصویر بکشد.

فیلم دونده آرزوهای نوجوانی که مانند دریا پرتلاطم است

پس از انقلاب، فیلم دونده اولین فیلمی است که در جشنواره های خارجی جوایز کسب کرد. در این فیلم زمانی که امیرو حروف الفبا را با صدای بلند می خواند ، از پشت سر او موج های دریا و همچنین صدای بلند هواپیما و نماهای (اسلوموشن) و دویدن های امیرو که همه و همه نشان دهنده دلبستگی امیر نادری به فرم است و اینکه آیا مردمی که به سینما می روند و فیلم نگاه می کنند آیا به خاطر قاب بندی های فیلم یا به خاطر تدوین های خلاقانه و یا میزانسن های درخشان ، آن فیلم را نگاه می کنند؟

نادری که از تمام قواعد سینمایی تخطی می کند تا پیچیدگی را به داستان تزریق کند، فقط و فقط از فرم است که می تواند این داستان یا فیلم را برجسته کند. به صورتی که این فرم گرایی گاهی میتواند داستان یا فیلم را تغییر دهد.  

 

نسل خورشید / اعظم علی پور

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

12 + 4 =