خانه فرهنگی شهر دوستدار معلولین

شهر دوستدار معلولین

شهر-دوستدار-معلولین
شهر-دوستدار-معلولین

شهر دوستدار معلولین

شهر دوستدار معلولین به این معنی می باشد که آنها از تمام استانداردها و حق و حقوق شهروندی با انسانهای عادی به صورت مساوی برخوردار باشند به عنوان مثال اگر شهرما مکانهایی ندارد که معلولین بتوانند به راحتی در آن تردد کنند این شهر ما است که معلول است نه شخصی که محدودیت جسمی دارد مبنی بر اینکه معلولین بزرگترین اقلیت جهان را تشکیل می دهند . طبق آمارهای سازمان ملل متحد با افزایش روز افزون جمعیت ، میانگین سنی سالمندان ، بروز جنگ ها ، درگیری های اجتماعی ، حوادث و بیماری ها در کنار معلولیت های مادرزادی ، روز به روز بر تعداد معلولان افزوده می شود .

در همین راستا لازم وضروری است که شهرها ، مناسب سازی شود تا به جرات بتوان گفت که حقوق افراد معلول با افراد عادی در جامعه مساوی است.

درهمین زمینه مناسب سازی نیاز به تخصص دارد ؛ به عنوان مثال اگر پای درد و دل معلولین بنشینیم همه آنها بدون شک از فضا های نامناسب موجود در ادارات ، پارکها ، بانکها ، ورزشگاهها و حتی خیابان ها هم گله و شکایت می کنند چرا که هیچ کدام از این فضا ها برای این معلولین مناسب سازی نشده است بدیهی است که اگر این کار برای معلولین صورت گیرد آنها هم می توانند حضور اجتماعی چشمگیرتری در جامعه داشته باشند به عنوان مثال اگر ما بخواهیم دو شهر پیشگام در این عرصه را نام ببریم شهر های سالزبورگ و برلین را می توان از شهر هایی نامید که تمام مناسب سازی ها را برای معلولین در شهر انجام داده اند که دیگر هیچ نوع مزاحمت و موانعی برای معلولین وجود ندارد و می توانند بدون هیچ مشکلی در اجتماع حضور داشته باشند اما دریغا که در ایران چنین خدماتی به معلولین و نیازمندان کشورمان داده نمی شود و برای اینکه در جامعه برایشان مشکلی به وجود نیاید ترجیح می دهند که خانه نشین شوند و همین خانه نشینی باعث افسردگی معلولین و خانواده هایشان می شود درهمین زمینه به بیان قطره ای از مشکلات معلولین که گریبانگیر آنها هستند می پردازیم :

۱- حمل و نقل – که عدم مناسب سازی محیط  و وسایل حمل و نقل که می تواند تمام زندگی یک معلول را تحت الشعاع خود قرار دهد.

۲- صندلی های جداگانه ای که می شود مختص معلولین در اتوبوس ها تعبیه شود و نکته دیگر اینکه در اتوبوس ها اولویت نشستن باید با سالمندان و معلولین باشد.

۳- فرهنگ سازی کردن رفتار دیگران با معلولین ؛ چرا که بعضی از افراد از درک معلولین عاجز و ناتوانند اما این را هم باید بپذیریم که برخی از افراد هیچگاه ارتباط نزدیکی با معلولین نداشته اند.

۴- امکان کار برای معلولین در ایران که با دادن وام هایی که آن را هم اگر معلول نتواند پرداخت کند خود را گرفتار می کند همچنین در جامعه ای که همه مشکلات اقتصادی دارند ؛ انسانهای سالم بیکار هستند چه رسد به معلولین که از کار کردن آنها استقبال نمی شود.

۵- فرهنگ سازی کردن وآشنا شدن مردم با حقوق معلولین.

۶- فقر اقتصادی همراه با معلولیت جسمی که سختی زندگی را برای آنها دو چندان می کند.

۷- ازدواج ، که اگر مشکلات توانبخشی معلولان رفع و موانع اشتغال آنان بر طرف یا به حداقل های موجود برسد به طور یقین با آرامش خاطر بیشتری تن به ازدواج می دهند مشکل دیگری که برای ازدواج معلولین وجود دارد و جامعه فعلا آنرا نمی پذیرد و فرهنگ سازی نشده است دختر یا پسر سالم با دختر یا پسر معلول ازدواج نمی کند کما اینکه جامعه بشری هیچ تبعیضی میان افراد سالم و معلول قائل نیست در همین زمینه می توان گفت که ازدواج فقط حق افراد سالم نیست و معلولین هم حق دارند که ازدواج کنند تا بسیاری از مشکلات روحی و روانی آنها کاسته شود و به آرامش نسبی برسند.

امید است که روزی شاهد حداقل رفاه نسبی برای معلولین عزیز کشورمان باشیم و روزی برسد که دیوارهای تبعیض بین افراد سالم و معلول کشورمان برداشته شود و فضاهای مناسب برای تردد معلولین ساخته شود تا آنها هم بتوانند در جامعه حضور پر رنگ تری داشته باشند پس لازم و ضروری است که از مسئولین بخواهیم حضورفعال تری در زمینه مناسب سازی شهرها برای این عزیزان داشته باشند.

نسل خورشید / اعظم علی پور

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

16 + سه =