خانه هنری فیلم سینمایی اومبرتو دی ؛ پایان عصر ‌طلایی‌ نئورئالیسم

فیلم سینمایی اومبرتو دی ؛ پایان عصر ‌طلایی‌ نئورئالیسم

فیلم سینمایی اومبرتو دی
فیلم سینمایی اومبرتو دی

اومبرتو دی‌ ؛ ‌فیلمی در قامت جهانی

اومبرتو دی (Umberto D) فیلمی از ویتوریو دسیکا‌ فیلمساز ایتالیایی است که فیلمسازان ‌و‌ منتقدین سینما معمولا این فیلم را در لیست بهترین فیلمهای تاریخ سینما قرار میدهند؛ این فیلم را دسیکا ‌براساس زندگی پدرش اومبرتو در سال ۱۹۵۲ و مبتنی بر سبک نئورئالیسم ساخت‌.

این فیلم‌ داستان استاد باز نشسته ای است ‌که از‌ پس گذران ‌زندگی خود  بر نمی آید و تلاشهایی‌ ‌که برای گذران زندگی می کند به جایی نمی رسد‌ و پس از‌مدتها سرگردانی ‌، روی ریل راه آهن دراز می‌ کشد تا از این دنیا خودش را رها کند اما سگ ‌باوفایش او را نجات می دهد و همچنان به زندگی حقیرانه اش ادامه می دهد.

به جرات می توان گفت که این فیلم یکی از کاملترین تجربه های دسیکا و زاویتینی در عرصه نئورئالیسم است؛ در همین رابطه می توان گفت که وجه تمایز روزمرگی که در زندگی وجود دارد با روزمرگی که در فیلم دسیکا است در این است که وی در این فیلم روزمرگی را با چنان آگاهی در هم آمیخته است که کار را درخشان می کند و اثری پر شور و تکان دهنده به آن می دهد.

اومبرتو دی سالمندی در قاب تنهایی

ویتوریو دسیکا یکی از سه بنیانگذار سبک نئورئالیسم است. وی فیلم اومبرتو دی (Umberto D) را در آغاز با نمایی از اعتراضات گروهی از بازنشستگان و مستمری بگیران در شهر رم ایتالیا نشان می دهد که همه بازنشستگان خواهان افزایش حقوق هستند.

در نمایی دیگر اتوبوسی را می بینیم که از بین جمعیت و معترضین عبور می کند و تار و پود جمعیت را از هم باز می کند که این گویای این است که بین جمعیت و معترضین اتحاد و همبستگی چندانی وجود نداشته است.

در اوایل فیلم شخصیت اصلی با دیالوگی که می گوید من پیرمردی هستم که نه پسر دارد و نه برادر ، من یک پیرمرد بی مصرف هستم. او به تماشاگر می فهماند که شخصیت اصلی فیلم است؛ در همین زمان ایتالیا از نظر اقتصادی در رکود به سر می برد و در تمام سطح شهر مملوء از سربازانی است که در شهر پرسه می زنند و مشخص است که درگیری بزرگی در راه است. چرا که فقر و تکدی گری چهره شهر را زشت و عریان کرده است ؛ در همین زمان که پیرمرد باید خانه ای را که در آن می نشیند تخلیه کند و از طرفی او کسی جز سگش را ندارد. در این فیلم از گذشته پیرمرد هیچ رفرنسی داده نمی شود که چرا این پیرمرد تنها است و خانواده ای ندارد.

اومبرتو دی ؛ پایان عصر نئورئالیسم

این فیلم پایان دوره نئورئالیسم است که با همکاری چزاره زاویتینی و ویتوریو دسیکا ساخته شد. در این فیلم مادی گرایی رواج دارد و پول حرف اول را می زند. در قسمت دیگری از این فیلم هراس ، تنهایی و خستگی که در چشم باتیستی بازیگر اصلی فیلم است از چشم تماشاگر دور نمی ماند.

همچنین می توان گفت که نابازیگری یکی از مولفه های نئورئالیسم است؛ این فیلم یک فیلم کم اتفاق یا بهتر بگویم بی اتفاق به شمار می رود که اوج نئورئالیسم را نشان می دهد و رابطه میان انسانها را محک می زند.

فیلمی که به خاطر سخت گیری ها و سانسور هایی که در ایتالیا وجود داشت از عناصر فانتزی و موتیف های نئورئالیست ها استفاده شد؛ شایان ذکر است که این کارگردان برجسته نئورئالیسم ایتالیا در سن ۷۲ سالگی به علت سرطان دار فانی را وداع گفت.

نسل خورشید / اعظم علی پور

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

4 + 2 =